Балаларға арналған діни әңгімелер, ғибратнама

Болат атасының жазу жазып отырғанын көріп:

-        Біз туралы әңгіме жазып отырсыз ба? Мен туралы да жазасыз ба? - деп сұрайды. Атасы жазуын тоқтатып, немересіне:

-        Иә, қарағым! Сен туралы жазып отырмын. Бірақ қолымдағы қарандаш не жазып жатқанымнан да маңызды. Құдай қаласа, есейгеніңде сен де осы қарандашты жақсы көретін боласың.

Үнемі дәмді тамағымен үй ішін қуантатын ана, арнайы ас әзірлеп ұлы мен келінін қонаққа шақырады. Олармен бірге отбасының ескі бір досы да шақырылады. Қонақтар дастархан басына жайғасқан соң, алдыларына тамақ қойылады. Барлығы тамақтан дәм тата бастағанда тамақтың дәмі бұрынғы дәмді тамақтарға мүлде ұқсамайды. Керісінше, өте ащы, әрең жейсің. Тамақтан күйгеннің иісі шығып түр.

Ирактың Басра қаласындағы біраз адамдар таласқа түседі. Олардың бір тобы: “Білім малдан артық,” - десе, екінші тобы: “Жоқ, мал ғылымнан жоғары,” - деседі. Бұл таластан ештеңе шықпайтынына көздері жеткеннен соң сол елдегі ғалымның біріне кісі жіберіп, ғылым мен мал-байлықтың қайсысы артық екендігін сұрамақшы болады. Олардың жіберген адамы ғалымға келіп, екі топтың қайсысыныкі дұрыс екендігін сұрағанда ол: “Оларға ғылым байлықтан абзал де,” - дейді. Сонда әлгі кісі ғалымнан: “Егер оған дәлел сұраса, не дейін?’’ - деп сұрайды. Сонда ғалым: “Оларға дәлел мынау: ғылым пайғамбарлардан мұра, ал мал-байлық кейбір залым патшалардан да мұра болады.

Ертеде ел ішінде сараңдығымен әйгілі болған бір кісі өмір сүріпті. Бір күні оған жақын достары қонаққа келеді. Ол олардың бұл келгенін ауырсынады, қонақасы бергісі келмейді.Өзінің де тамақ ішетін уақыты болып, мазасы кетеді. Ақыры шыдамай қызметші жігітке ас әкелуін бұйырды. Қызметші жігіт үстіне тауық еті салынған бір тостаған ғана ас әкеліп қояды. Сараң үй иесі пісірілген тауықтың басы жоқ екендігін көреді де қызметшісін шақырып, одан тауықтың басын сұрайды. Қызметші: “Пісірерден бұрын кесіп алып, сыртқа тастадым," - дейді.

Иманды бір мұсылман Меккеде болған кезінде шашы өсіп, өзінде қырынатын еш нәрсе болмағандықтан шаштаразға келеді.
Оның жүзінен жылылықты байқап: “Алланың разылығы үшін шашымды алып бересің бе?” - деп сұрайды. Ол: “Алланы сүйгендіктен, Оның ризашылығы үшін қайырымдылық жасайын," - дейді де орындыққа отырғызып, шашын алып береді. Одан соң қолына ораулы бір затты ұстатады. Оның ішінде біраз ақша бар еді. Ол оған: “Әй, бауырым, сен алыстан келіп, бөтен елде жүрген адамсың. Сенің халіңді түсінемін. Мына ақшаны ал, қажетіңе жаратарсың, дейді.