Балаларға арналған діни әңгімелер, ғибратнама

Бір кісі түс көріп, түсін Мөңке биге жорытпақ болады. Мөңке би қызын шақыртып түсті қызына жоруды сұрайды.

-Бір жолы бәйгеге 40 ат қостым, біреуі де бәйгеден келмеді. 30 ат қостым біреуі де келмеді. 5 ат қостым, төртеуі бәйгеден келмеді де, біреуі ғана қарақшыға аман жетті. Аман жеткені сол, келе сала пышаққа ілікті. Әлгі аттың ішін жарып жібергенімде, қасқыр шық-ты, қасқырды жарғанда түлкі шықты. Түлкіні жарғанда,қоян шықты. Осыны жорып берші, - дейді Мөңке би. Сырым түс жорудың жолын Мөңкенің ұзатылып кеткен қызына беруді ұйғарады.

Бір жігіт әйелі құлағын жей бергеннен кейін әкесін қапқа салып, алыс тауға апарып тастайды. Әкесіне: “Кешір, жағдай осындай болып қалды. Сені үйдегілер жақтырмай жатыр. Ал мен балаларымды қайтіп тастаймын” - дейді. Әкесі оның халін түсініп: “Ешнәрсе етпейді, балам, бара ғой, тек мына қапты ала кет” - деп қапты ұсынады. Баласы: “Ой, жарықтық, мұның маған керегі не?” - дейді. Әкесі: “Е, ұлым, сен қартайып, балаларыңа керегің болмай қалғанда осы қаппен сені де осында жеткізеді” - деген екен.

Әйелінің сөзінен шықпайтын бір жас адам: “Шешең ертелі-кеш тамақ жей береді, еш тоймайды, мұның көзін құрт!” - деген әйелінің сөзіне сеніп, тілін алып, қартайып қалған шешесін бір тауға апарып тастайды. Кетерінде шешесінің бір нәрсені шайнап жатқанын көріп, манағы әйелінің сөзі есіне түседі де: “Шынымен де менің шешем тоймайды екен ғой” - деп ойлайды. Ашуы келіп: “Ой,шеше! Не шайнап жүрсің? Жағың бір тынбады ғой” - дейді. Шешесі:

Таң шапағын шаша бастаған кез. Медресе іші. Күнделікті дәрістеріне кіріп, шәкірттер ұстазын күтіп отырған еді. Бір кезде ұстаздары:

- Ассалаумағалейкум, шәкірттерім менің! – деп, аз ғана шаршаңқы, бірақ жылы жүзбен кіріп келді.
- Уағалейкум салам, ұстаз!
- Амансыңдар ма, балалар, денсаулықтарың қалай?
- Әлхамдулилла, ұстаз! Бізде бәрі жақсы, – деп, шәкірттер жамыраса жауап берді.

Ұстаз бір сәт отырып, тыныққандай болып, шәкірттеріне қарап аз ғана жымиып, былай деді: – Ал, алтыннан қымбат менің шәкірттерім, бүгінгі дәрісімізді бастамас бұрын сендерге бір нәрсе жайында сұрақ қоюға рұқсат етіңдер!.

Ертеде құлшылыққа жаны құмар, Алланың назары түскен бір тақуа кісі өмір сүріпті. Өзіне пайдалы бір жұмыс істесе, құлшылығын екі есе қылып атқарады екен. Күндердің күнінде әлгі кісіні көрші үйде тұратын жалғызбасты бір әйел көмекке шақырады. Қайсыбір жанның сөзін жерге тастамайтын жаңағы ақкөңіл жан ойында ештеңе жоқ, көмекке шақырған әйелге жетіп барады. Барса әлгі әйелдің көмекке мұқтаждығы сезілмейді. Сонда әйел: Сені менімен бірге болуға шақырған едім, – дейді беті бүлк етпестен.

Мен Алладан қорқамын. Мен келісе алмаймын, – дейді көршісі. Сөйтеді артқа қарай енді қадымдай бергенінде әйел: – «Егер де менің ауламнан бір қадам аттап бассаң айқайлап, мені зорлады деп жала жауып, абыройыңды түсірем», – дейді.